1 kg. inktvis of soupia ( zeekat/ sepia)
500 gr kleine pasta ditalini of κοφτό χονδρό
500 gr. rijpe tomaten
250 gr. olijfolie
1 glas rode wijn
2 fijngehakte uien
zout-peper
4 glazen warm water

Was de inktvis en snijd hem in kleine stukjes. Fruit de uien in de olie goudbruin en voeg stukjes inktvis toe. Al roerend 5 minuten bakken. Blus af met de wijn en voeg 1 glas water  en de ontvelde en kleingesneden tomaten toe. Zet het vuur lager en laat de inktvis ongeveer 1 ½ uur koken tot hij zacht is. Voeg de resterende 3 glazen water  en de pasta toe en laat nog 20 minuten koken.
Voeg eventueel nog water toe als de saus dreigt aan te bakken.
Dien op met vers stokbrood en een groene salade.

Een recept voor inktvis of soupia vind je hier

Vandaag is haar dag, haar naamdag op de mooiste naamdag van het jaar. Na alle feestdagen was het haar beurt en iedereen zou haar feliciteren en cadeautjes geven. De Pappas zou haar speciaal het wijwater geven, want zij, Fanny viert haar naamdag op de heilige feestdag van Theofánia op 6 januari. De dag dat het water gezegend wordt en de slechte geesten verdreven worden die voor Kerst gekomen zijn.
Het was een prachtige zonnige dag met een strakblauwe lucht. De eerste van de Alkiones dagen (Ijsvogeldagen), waarin de ijsvogel broed en de temperatuur ‘s middags wel tot 20 graden kan oplopen. Toch zou ze haar mooie nieuwe winterjas dragen, die ze vorig jaar had gekregen. Hij rook nog wel een beetje naar de mottenballen, hoewel hij al een paar dagen buiten had gehangen. Met haar gloednieuwe schoenen en haar nieuwe horloge voelde ze zich echt feestelijk. En wie weet wat haar nog voor verrassingen te wachten stonden op deze speciale dag.

Haar moeder stuurde haar de keuken uit, waar ze druk in de weer was met salades, chortópita (groentetaart) van zelf geplukte wilde groenten uit de bergen en meer bijgerechten als tzatíiki en auberginesalade. Bij haar vader schoof ze gezellig aan, terwijl hij het lam voor de middag aan het spit reeg. Hij zou dan ook niet mee gaan naar de kerk en de festiviteiten in de haven. De hele familie, vriendjes en vriendinnetjes waren uitgenodigd om tussen de middag te komen eten en feest te vieren.
Deze laatste feestdag van de kerstvakantie zouden ze groots vieren te ere van haar en Επιφάνια (Epifanie). Samen met haar moeder, broer en zus vertrok ze naar de kerkdienst. Ze klemde het flesje voor het gezegend wijwater in haar hand. Vooraan zou ze staan om het als eerste te verkrijgen. Zij mocht daarna met behulp van het basilicumtakje, de boot, het huis en de boomgaard zegenen met het heilige water.
Wat deden haar oudere broer en zus geheimzinnig. Gisteren al waren ze stiekem uitgevaren met de vissersboot van haar vader, waarvoor ze danig op hun donder hadden gekregen. De hele ochtend hoorde ze hen fluisteren en giechelen. Nou ja, het deerde haar niet, zij was het feestvarken vandaag.
Het was al een gezellig drukte op het kerkplein waar iedereen elkaar Xrónia Pólla (nog vele jaren) wenste.
De pappas had voor de gelegenheid een microfoon en luidsprekers neergezet, zodat de mensen tot in de haven de liturgie konden volgen. Telkens als ze dacht dat het afgelopen zou zijn begon hij weer. Deze pappas hield echt van zijn werk, hij wist niet van ophouden. Eindelijk was het zover. De pappas gaf haar een knipoog en opgewonden hield ze haar flesje dichtbij de Agiasmos (schaal met gezegend water) waaruit de pappas het heilige water schepte. Voor alle anderen stonden al bekertjes klaar, opdat de hele ceremonie wat sneller en ordelijker kon verlopen.

Met haar familie volgde ze de stoet van de Pappas die het grote houten kruis en het evangelie droeg. Met het kruis zegende hij het water en later zou hij het in de zee werpen waar het door een aantal dappere jongens opgedoken kon worden. Degene die het kruis vond op de ondiepe bodem in de haven was de held van de dag, zou het hele jaar gelukkig zijn en kreeg van de Pappas een kruis omgehangen. Vele vissersboten verzamelden zich rondom de haven en de jongens die zouden duiken stonden rillend klaar. Dat de Pappas een grapjas was bleek weer toen hij tot twee maal net deed of hij het kruis zou gooien en dan toch maar weer een hymne aanhief. Inmiddels waren er al twee jongens met valse start te water geraakt. Ook Jorgos haar broer stond op hun eigen vissersboot klaar om te duiken.
Daar vloog het kruis met een grote boog in het water en minstens 12 jongens doken het achterna. Het water kolkte wit tijdens de duik en al heel snel had een kleine jongen van 11 jaar oud had het kruis te pakken en hield het triomfantelijk omhoog. Alle toeschouwers klapten voor de overwinnaar, gevolgd door een hard gelach en gejoel om een arm die boven het water een grote octopus toonde. Het was Jorgos, haar broer die de octopus opgedoken had. Epifanie van dat jaar had een ongebruikelijke opbrengst gehad. ‘Speciaal voor jou Fanny’, vertelde haar broer haar later, ‘opdat je deze naamdag nooit meer zult vergeten’. Ze vierden de rest van de dag feest en lachten nog vaak om de grap die Jorgos had uitgehaald met de octopus die hij de dag daarvoor al had gevangen en heimelijk in zijn duik had meegesmokkeld.

(Dit jaar (2012) was het regenachtig en bewolkt)

We plukken weer olijven

Wist u dat olijfolie al duizenden jaren in gebruik is als voedingsmiddel en dat de olijfboom nog veel meer goede gaven heeft. De boom is altijd groen en brengt schaduw, de olijven zijn een rijk voedingsmiddel, de bladeren en de olie worden als geneesmiddel gebruikt, het hout is brandstof en ik maak talking sticks van het hout.
In december en januari worden de olijven geplukt. In de boomgaarden worden de netten uitgespreid en de olijven uit de boom geharkt. Nadat de blaadjes en takjes zijn verwijderd worden de olijven in de perserij geperst tot olie. Er is 500 kilo nodig om te mogen persen. Kleinere hoeveelheden worden vermengd met andere oogsten. In de kerstvakantie help ik zelf mee met de oogst. Mijn taak is dan om de blaadjes tussen de olijven te verwijderen, terwijl Dimitris de olijven uit de boom harkt. Vijf dagen lang sta ik op de berg in een winterzonnetje, met uitzicht op de eilanden Aegina, Angistri en Methana om samen 500 kilo olijven te verzamelen. Dat levert ons dan 125 kilo olie op.

Mythes
Het geschenk van Athena
Athena, godin van de wijsheid en Poseidon, god van de zee, wedijverden om de macht van Athene, de mooiste stad uit de klassieke periode. Beiden moesten de stad een geschenk aanbieden om de strijd te beslechten. Poseidon boorde met zijn drietand, waarmee hij woelige baren creëerde, tweemaal  in de heilige rots van de Akropolis. Water spoot omhoog en stroomde over de rots. Zo bracht hij water in het droge gebied van Athene. Uit de tweede opening sprong een paard dat de Griekse vechtersbazen goed van pas zou komen.
Athena boorde haar lans in de aarde en de olijfboom ontsproot aan de droge aarde. De boom met de zilvergrijze bladeren gaf zomer en winter schaduw. De olijven zijn een voedselbron vol met vitaminen en de olijfolie verlichtte de nachten, bracht genezing, zalfde de spieren, gaf hout voor werktuigen en onderdak en diende als basis om voedsel te bereiden. Deze genoegens geeft de olijfboom ons nu nog steeds.
De andere goden besloten dat het geschenk van Athena het waardevolste was en zij werd de schutsvrouw van Athene.

Het bed van Odysseus
De slimme Odysseus was getrouwd met zijn grote liefde, de wijze en trouwe Penelope.
Lang genoot hij niet van haar liefde, omdat hij tien jaar in Troje vocht en daarna tien jaar over de zeeën zwierf door een straf van de god Poseidon. Deze verhalen zal ik een andere keer vertellen. Toen Odysseus eindelijk terug kwam in Ithaka, zijn koninkrijk, en zich bekend maakte aan Penelope, wilde zij wel zeker weten dat deze oude man haar geliefde echtgenoot was. Ze vertelde hem dat zij hun huwelijksbed had verplaatst. Odysseus ontstak in woede omdat zij dan de stam van de olijfboom zou hebben doorgezaagd, die als één van de poten van hun liefdesnest diende. Toen wist Penelope zeker dat het Odysseus was, omdat dit hun gezamenlijke geheimpje was. En het bed? Dat leunde nog steeds op de olijfboom.

Gezondheid
Olijfolie is ideaal voor de gezondheid. Hij is rijk aan anti-oxidanten, bevat veel onverzadigde vetzuren, een belangrijke bron van vitamine E en vermindert de opname van cholesterol.

Goudgele olie
De goudgele olijfolie die wij in Epidavros produceren komt van de Manaki olijf, die we ook inmaken en het gehele jaar op voorraad hebben. De zuurgraad van onze olie is 0% , heeft een boterzachte smaak met een pikante nasmaak. In Nederland heb ik al veel vrienden blij gemaakt met onze maagdelijke olie, die ik ieder jaar in oktober mee naar Nederland neem.

Tips
* Olijfolie kan temperaturen boven de 200 graden verdragen en is daarom zeer geschikt om in te frituren.
* Het eten dat in olijfolie wordt gefrituurd houdt minder vet vast dan het eten dat in zaadoliën gefrituurd wordt.
* Bewaar olijfolie in een afgesloten donkere glazen fles of een bik, dan blijft hij wel twee jaar goed. (Bij plastic flessen komen er chemicaliën van het plastic in de olie. Het licht zorgt ervoor dat de oliestructuur afbreekt)
* Olijfolie hoeft niet in de koelkast bewaard te worden.

Recepten
Op www.argolida.nl staan verschillende recepten met olijfolie.

Foto:Kourabiédes van http://www.cupcakes.gr

In ieder Grieks huis staan deze koekjes met Kerst op tafel en meestal worden ze zelf gebakken.
Ingrediënten
2 koppen olijfolie
½ kop suiker
4 eetlepels cognac (metaxa)
1 eetlepel kaneel
1 ei en 1 eidooier
1 kop geroosterde en gehakte amandelen
3 koppen meel
poedersuiker
Bereiding
Klop de olijfolie met de suiker. Doe vervolgens de eieren, de cognac, de kaneel, de amndelen en het meel erbij en kneed een los deeg.
Vorm kleine platte balletjes en bak ze ongeveer 20 minuten op 175 graden in de oven tot ze goudbruin zijn. Bestrooi ze, voordat ze afgekoeld zijn met poedersuiker.

Fijne kerstdagen.

Nodig:1 kilo meel
500 gr suiker
250 gr. boter
8 eieren
½ kop cognac
1 eetlepel bakpoeder
6 uitgeperste sinaasappels
½ eetlepel geraspte sinaasappelschil

Klop de eiwitten stijf en meng vervolgens het bakpoeder met de geraspte sinaasappelschil en het meel. Hierna de boter kloppen, de eierdooiers en de suiker eraan toevoegen en goed roeren. Voeg onder goed roeren het sinaasappelsap en de cognac toe. Het meel, afgewisseld met het eiwit beetje bij beetje toevoegen en roeren tot het een dik mengsel is. Een bakvorm invetten en hierin het mengsel doen eventueel een munt in het beslag laten vallen. In een matig warme, voorverwarmde oven ongeveer 1 uur bakken. Traditioneel wordt de Vasilópita geserveerd te gelegenheid van het nieuwe jaar. Meestal wordt er een munt in verborgen en voor degene die de munt in zijn stuk vindt, zal het een gelukkig jaar zijn!

De Vasilopita wordt op Oudejaarsavond om 24.00 uur aangesneden. Het is een heel oud gebruik dat uit antieke tijden stamt. Dit brood werd in de oudheid aan de Goden geofferd. De cake of het brood bevat een muntje en al wie dit dukaat in zijn part vindt zal het komende jaar geluk hebben op een bepaald gebied. De cake wordt in vieren gesneden. Eén kwart is voor het huis, één kwart is voor het leven, één kwart is voor de mensen en één kwart voor het werk. Als je het muntje in een van deze kwarten aantreft weet je op welk gebied je geluk zult hebben het komende jaar.
Het eerste stuk is voor de heer des huizes, dan de vrouw des huizes, dan de kinderen, dan de gasten, weer te beginnen met de heer des huizes. Het gebruik zal in andere plaatsen wellicht afwijken, maar in Epidavros gaat het zo.
Χρόνια Πολλά (Chrónia Pollá!)= nog vele jaren

(Bron:Griekse gids) en Karen de Vries

Kerstmis
De Grieken vieren Kerstmis met familie en vrienden. Net als in Nederland wordt het huis versierd met een kerstboom en andere versierselen. In de dagen voor Kerst krijgt het huis een grote beurt, worden de zoete lekkernijen gebakken en alle boodschappen gedaan. De kerstdagen hier zijn vooral ook huiselijke dagen, waarin het samenzijn centraal staat.
Op eerste kerstdag viert iedereen die Christos of Chrysa heet zijn of haar naamdag. Dan is het gebruikelijk om een cadeautje mee te nemen.

Oud en Nieuw
Op oudejaarsavond en/of op nieuwjaarsdag eten we ook samen. Geen vuurwerk met oud en nieuw, maar kadootjes, want Agios Vasilis, de Griekse variant van Sinterklaas, is voorbij gekomen.
De Nieuwjaarscake (Vasilópita) met een verstopt muntje wordt om 0.00 uur aangesneden. Wie het muntje in zijn stukje cake vind, heeft het hele komende jaar geluk. De champagne knalt open en we wensen elkaar Gelukkig Nieuwjaar (Kalí chroniá) en feesten nog een paar uurtjes door. In de disco en bars kun je de hele nacht feesten voor oud en jong.

Wij wensen allen die dit lezen een prachtig Nieuwjaar waarin je al je dromen kunt verwezenlijken.

Crisis
Zijn gelovige zus Makrina verdraagt zijn gewichtigdoenerij niet en pakt hem aan. Hij raakt in een zware innerlijke crisis. Daarover schrijft hij: “Ik heb heel wat tijd verdaan met loze dingen en heb bijna heel mijn jeugd besteed aan het vergaren van kennis die voor God er niet toe doet – tot ik ontwaakte als uit een diepe slaap en ineens oog kreeg voor het wonderlijke licht der waarheid van het Evangelie”. Het gesprek met zijn zus doet zijn lege wereld onbarmhartig ineenstorten. Hij geeft zijn baan eraan en gaat op reis door het Midden-Oosten; daar bezoekt hij kloosters en leefgemeen-schappen. Hij is zeer onder de indruk van wat hij ziet en trekt zich 5 jaar lang als kluizenaar in de eenzaamheid terug.

Klooster
Met enkele vrienden sticht hij daarna zelf een klooster in Cappadocië. Basisactiviteiten zijn gebed, askese (oefening in het je onthouden van wat wèl geoorloofd is, om sterk te worden in het je onthouden van wat niét geoorloofd is) en lichamelijke arbeid. Hij voert als nieuw element ook zelfstudie van de bijbel in. In die tijd stelt hij leefregels op voor de monniken. Deze regels gelden nog altijd voor de monniken in de Oosters-Orthodoxe kerken.

Carrière
Enkele jaren later (365) wordt hij benoemd tot hulpbisschop. Hij reorganiseert het kerkelijk recht, hervormt de orthodoxe liturgie en schrijft vele boeken, o.a. over de Heilige Geest. Hij pleit voor een christelijke opvoeding waarin de klassieke Griekse schrijvers en filosofen mede opgenomen zijn, want christenen moeten zich niet apart organiseren, maar overal aanwezig zijn en zo de staat ‘doorgloeien’. Hij bepleit een nauwe relatie tussen geloof, cultuur en wetenschap.

Armoede
In een periode van hongersnood verkoopt hij alles wat hij van zijn vader geërfd heeft en sticht een gaarkeuken voor iedereen, of het nu Joden of Christenen zijn. “Ze hebben allemaal dezelfde maag”, is zijn commentaar. Hij zet zich in voor de armen. Een citaat uit een preek voor rijke mensen: “Jullie zeggen dat je niks kunt geven. Jullie tong zweert dat je echt niet genoeg hebt, maar jullie hand verraadt jullie: want hoewel die niet praten kan, verklaart het gefonkel aan jullie vingers dat jullie liegen. Hoeveel mensen zou je met de verkoop van die ring van hun schulden af kunnen helpen? Met één van jullie kledingkisten zou je een massa mensen kunnen helpen, die nu lopen te bibberen van de kou”.

Verzet
In 370 wordt hij de nieuwe bisschop van Caesarea. Als bisschop leeft hij even sober als in zijn monnikstijd; hij eet alleen brood en groenten, en hij drinkt water. Vlees eet hij niet. Ook gaat hij niet naar de luxe badhuizen. De Byzantijnse keizer eist dat hij als nieuwe bisschop zich theologisch aanpast, maar Basilius weigert. Daarop komt er een gezant van de keizer bij hem. Die wijst hem erop wat de gevolgen van zijn weigering kunnen zijn: verbeurdverklaring van bezit, verbanning, marteling en de dood. Daarop antwoordt Basilius: “Verder niks? Nou, dat raakt me dus geen van al. Als je zoals ik niks bezit, kan er niks verbeurd verklaard worden – of u moet genoegen nemen met wat ik aan het lijf heb en de paar boeken die ik heb. Verbanning? Maakt niet uit; op Gods aarde ben ik overal thuis. Martelingen? Wat zou het? Ik ben al zo ziek, dat ik weldra zou sterven. En de dood is zeer welkom, want die brengt me spoediger bij God”. Daarop zegt de gezant, zeer onder de indruk: “Nog niemand heeft het gewaagd zo vrijmoedig met mij te spreken”, waarop Basilius antwoordt: “Dan heb je nog nooit een èchte bisschop ontmoet!”

Diakonaat
Basilius houdt zich bezig met grootschalig diakonaat: hij gooit vrouwenhandelaars de kerk uit en bouwt bij Caesarea een nieuwe stadswijk met ziekenhuizen, be-jaardenhuizen en opvangprojecten voor melaatsen. In de toenmalige wereld gold dit als een der wereldwonderen. In 378 sterft de lastige, Byzantijnse keizer. Diens opvolger is milder; alles verandert. Enkele maanden later overlijdt ook Basilius, op de 1e januari 379. Zijn dood wordt door Joden, Christenen en heidenen in Caesarea zeer betreurd.

Tenslotte
Hij heeft veel geschreven vooral over de innerlijke rust, over de stilte als de weg naar God en als de weg van God naar de mens. Hij had zich daarin zó geoefend, dat hij steeds zijn rust wist te bewaren, ook in de moeilijkste tijden. De monniken heeft hij een nieuwe weg gewezen: géén grote kloosters met honderden monniken; ook géén kluizenaarsbestaan in de eenzaamheid; maar kleinere gemeenschappen die leven met en voor de mensen in de buurt: leven in het klooster, maar werken erbuiten en de lokale gemeenschap helpen met onderwijs, ambachtswerk, ziekenzorg en pastorale zorg. Ook is hij de grondlegger van het georganiseerde diakonaat. Laten we het dus onthouden: als er een nieuw jaar begint, gedenken we dan Basilius de Grote, die knecht wilde zijn.

(Bron: een website, helaas niet meer bekend, de eigenaar mag zich bekend maken, dan vermeld ik het hier)

Archaia Epidavros weergeven op een grotere kaart

Ruim 3200 jaar geleden was Archaia Epidavros een grote stad met een koning en 80.000 inwoners. Vele overblijfselen, zoals een klein theater zijn daarvan nog te vinden.
Tegenwoordig is Epidavros een dorp met ongeveer 2000 inwoners die voornamelijk leven van de visserij, landbouw en het toerisme.

Het ademt nog de sfeer van een authentiek Grieks dorp en de inwoners geven nog steeds blijk van de spreekwoordelijke Griekse gastvrijheid. Er zijn verschillende strandjes, restaurants, cafe’s, een postkantoor, geldautomaten, winkeltjes, 4 campings en vele hotels en appartementen.
Iedereen kent iedereen en dat maakt dat u snel opgenomen zal worden in het dorp.
In Epidavros is geen massatoerisme. In de zomermaanden houden Grieken en buitenlandse cultuurzoekers hier vakantie.

Argolida
Archaia Epidavros ligt in de provincie Argolida, de kleinste provincie van de Peloponnesos met de meeste wereldberoemde antieke bezienswaardigheden.
Als vakantiebestemming in Griekenland is Argolida een aantrekkelijk reisdoel, door de grote variatie aan Griekse cultuur en natuur. Van een luie strandvakantie tot een mythologische rondreis.
Het weer in Argolida, Peloponnesos Griekenland is tamelijk mild het hele jaar waardoor het een vakantiebestemming gedurende hethele jaar is. Het zomerweer in Argolida is zeer aangenaam, altijd zonnig en in juli en augustus temperaturen van rond de 30 graden, terwijl de winter gematigd is, met af en toe regen.
In het vissersdorp Epidavros is er ook vaak een aangename bries uit zee.

Wat is er te doen in Epidavros:
Het kleine antieke theater van Epidavros met concerten in juli.
Boerenmarkt, iedere vrijdag-, zaterdag-, en zondagavond in juli.
Theatervoorstellingen in het grote theater van Epidavros in juli en augustus.
Vele kleine kerkjes met bijzondere iconen.
Een grote openlucht-discotheek.
Boottochtjes en duiken.
Wandelen naar de ruines van de tempel van Artemis, oude Myceense graven.
In het voorjaar en najaar kunt u prachtige wandelingen door de bergen maken.
Vanaf Epidavros kunt de vele archeologische sites als Mycene, Tiryns, Korinthe, Nemea, als ook het schilderachtige vestingstadje Nafplion bezoeken. Voor de vele mogelijkheden in de omgeving kijkt u op www.argolida.nl

Epidavros bereikt u vanaf het vliegveld van Athene met de bus, de trein naar Korinthe en met de auto over een goede snelweg in 1 uur en 50 minuten.