Vijf minuten later maakte ik een mooi plaatje van Kranidi en werd op dat moment gebeld door NOS Radio 1. De nieuwe vakantievilla van Prins Willem Alexander bleek in de gemeente Kranidi te staan in een klein dorpje Doroufi vlak naast Kilada. Of ik daar even kon gaan kijken en een interview geven? Ik was ook wel nieuwsgierig waar dat precies zou zijn en stemde in, omdat die omgeving toch op mijn programma voor de middag stond.
Ik had geen idee van de opwinding in Nederland, omdat ik al een aantal dagen in Epidavros was, Grieks Pasen vierde met mijn familie en rondtrok om foto’s te maken. Ik beantwoordde alleen de hoognodige mailtjes en had verder geen aandacht voor de Nederlandse media gehad.

Op Spetses was het een drukte van belang. Het was prachtig zonnig weer, weliswaar met windkracht 7 Beaufort, maar alle terrassen zaten vol op deze tweede paasdag. We haastten ons op onze fototocht en namen al snel weer een watertaxi terug naar Kostas, waar onze auto stond, omdat op Spetses geen auto’s worden toegelaten. Het is dan ook een brommerparadijs. Wellicht zou het later op de dag ook moeilijk worden om terug te keren, omdat de wind behoorlijk aantrok. Dwars door hoge golven bonkten we over de smalle zeestraat terug naar het vasteland.
Doroufi, waar de villa staat, hadden we snel gevonden via het ons zo bekende Kilada. Ik had echter geen idee om welke villa het zou gaan. Wij dachten nog dat we op de gebruikelijke Griekse wijze in het dorp wat navraag zouden doen om er snel achter te komen. Maar dat bleek anders. Er bestond geen traditioneel dorp.
De eerste prachtige villa die ik zag, zette ik al op de foto met een sterk voorgevoel. Niet wetend dat we daarna nog vele gigantische luxe villa’s zouden zien.
We vroegen alle voorbijgangers, naar de villa van de voormalige Duitse fotograaf en ook naar de villa’s van Sean Connery en Poetin en dat waren tientallen wandelaars, die genoten van deze zonnige vrije dag. We werden verwezen naar allerlei huizen, waarvan ik meteen al wist dat die niet voldeden aan een Koninklijke behoefte. Ook de Duitse fotograaf was niet al te bekend bij deze villabewoners. Of zou het zo zijn dat al deze mensen de privacy van elkaar helpen te waarborgen.

En toen ontmoetten we Jorgos, de schaapherder. Hij belde even met zijn vader en wist ons haarfijn te vertellen dat de villa van de Duitse fotograaf, de witte studio’s waren die ik als eerste had gefotografeerd. Voor hem stond het complex bekend als de Studio’s. Wij reden tot bij de poort die gesloten was en keerden terug naar het mooie uitzicht vanuit de boomgaard. Nog net op tijd nam ik mijn plekje in onder een olijfboom om het verslag voor radio 1 te doen. Ik vroeg mezelf wel af, of ik dit allemaal wel wilde doen. Ik kan me zo voorstellen dat privacy van levensbelang is voor deze familie.  Ik had me mee laten slepen op de stroom en de spanning. Ook wist ik dat het de volgende dag zwart zou zien van de reporters, omdat de NOS er ook al één op het vliegtuig had gezet. Ze vroegen me om hem te begeleiden, omdat ik de omgeving goed ken en Grieks spreek. Maar mijn plannen voor de volgende dag waren van geheel andere aard, dus ik bedankte vriendelijk voor het aanbod en dacht dat mijn eerste live verslag dus geen kwaad zou doen.
Ik had een prachtig uitzicht op de villa met de verschillende studio’s, omzoomd door een olijfboomgaard en de pijnbomen aan de achterkant op de berg die Doroufi scheidt van Kilada. In de noordelijke verte de bergen van Iria en Tolo en westelijk het kleine onbewoonde eilandje Psili. De zee zag er aanlokkelijk uit, maar is nog wel koud op 16 april. Een klein opblaasbaar bootje voer voorbij.
Vanuit de huizen van de buren klonken vrolijke stemmen, gekakel van kippen en een haan die de middagzon kraait. Landelijk en zo Grieks, wanneer de tijd niet bestaat.

Argolida is een groene provincie met grote olijf- en sinaasappelboomgaarden. In het zuiden liggen de grote badplaatsen Porto Heli en Ermioni. De peetvader van prins Constantijn, de voormalige koning Konstantinos van Griekenland heeft een zomerhuis in Porto Heli.
Kranidi is een klein bergstadje in zuidelijk Argolida en Doroufi, waar de koninklijke villa staat, valt onder de gemeente Kranidi. Veel leuker dan Kranidi is het vissersdorpje Kilada, dat vlak achter de villa ligt. Het is een niet-toeristisch plaatsje met een grote scheepswerf, waar ook al niemand van de komst van de familie had gehoord.
Anders dan ik op de Nederlandse media hoorde, is mijn ervaring dat de lokale bevolking, het allemaal niet zo interessant vindt en ook nog van niks weet.
Na onze afspraak in Kilada vervolgden wij onze weg naar de kraters van Didyma, waar we met een mooie namiddagzon de foto’s maakten waar ik op hoopte. Onderweg ging de telefoon nog een aantal keer, maar tijdens het rijden had ik er geen aandacht aan besteed. Pas thuis in Epidavros ontdekte ik de mediahype over het onderwerp en zag ik alle telefoontjes, mails en vragen over interviews waar ik inmiddels veel te laat voor was.
Het vak van journalist is niet voor mij weggelegd. Ik hou van dit land, van het boerenleven, de schoonheid van de streek, de cultuur, de mythologie en de theaters van Epidavros. Graag deel ik al die rijkdom met iedereen die er oog voor heeft.

Ik wens Prins Willem Alexander en Prinses Maxima en warm welkom in deze mooie streek toe en vooral veel heerlijke vakanties. En dat geldt ook voor alle toeristen die ons mooie Argolida willen verkennen.

Interview met Karen vanaf de villa op NOS radio1
Meer informatie over de provincie Argolida
Creatieve workshops in Epidavros: Karidiès
Bouwland te koop in Epidavros en blog Epidavros.

Iedereen in het dorp is druk bezig met de voorbereidingen voor Pasen. De huizen worden schoongemaakt en geschilderd, alle stoepranden weer opnieuw witgekalkt. Nieuwe kleren moeten gekocht, brood en koekjes gebakken, het lam besteld, de eieren geverfd.
Ik kom dit jaar op vrijdagavond voor Pasen aan, waardoor ik alle gebeurtenissen van de lijdensweek mis en ook de Epitafia op vrijdagavond.
Voor mij is het hoogtepunt: zaterdagnacht met een kaarsje bij de kerk. Het licht dat zich langzaam door de menigte verspreid. We geven elkaar een vlammetje. Vooral dit jaar, een moeilijk jaar voor de Grieken, heeft dat lichtje een bijzondere betekenis. Een lichtje van hoop, hulp en heimwee naar lichtere tijden.
We zijn weer samen. Pasen is vooral ook het feest van samenzijn met familie en vrienden en dan maakt het niet uit of er een (duur) lam aan het spit draait of een veel goedkopere bok uit eigen stal. We zijn samen en vieren de opstanding, een nieuw begin, de lente en het licht. We praten, maken grappen, dansen en drinken wijn. Even vergeten we onze zorgen, even is het leven paradijselijk, even is alles goed.
Pasen is in Griekenland een traditie en ik heb er speciaal vakantie voor genomen om die samen te vieren.
Καλό Πάσχα

Dit is een gerecht voor feestdagen. Er wordt altijd lam gegeten als het feest is, speciaal met Pasen.
1 kilo lamsvlees, schouderstuk
4 grote aardappelen
1 kop olijfolie
50 gram boter
1 citroen
2 teentjes knoflook
2 eetlepels oregano
1 kop water
zout en peper

Laat het vlees in grote stukken hakken door de slager. Giet de olie in een grote ovenschaal.
Leg de stukken vlees erin. Snijdt de knoflook in grove stukken en verberg deze in het vlees. Schil de aardappelen en snijdt deze in grove langwerpige stukken. Leg ze rondom het vlees. Voeg water toe, zodat de aardappelen net onder staan. Besprenkel met het sap van 1 citroen en strooi er het zout, de peper en de oregano over. Verdeel de boter in kleine klontjes over het vlees en de aardappelen. Zet afgedekt met aluminiumfolie in een oven van 175 graden. Na een uur haalt u de aluminiumfolie ervan af en laat het vlees en de aardappelen in nog een uur garen en bruin worden. Halverwege het vlees keren.

Eet smakelijk.

1 kg. inktvis of soupia ( zeekat/ sepia)
500 gr kleine pasta ditalini of κοφτό χονδρό
500 gr. rijpe tomaten
250 gr. olijfolie
1 glas rode wijn
2 fijngehakte uien
zout-peper
4 glazen warm water

Was de inktvis en snijd hem in kleine stukjes. Fruit de uien in de olie goudbruin en voeg stukjes inktvis toe. Al roerend 5 minuten bakken. Blus af met de wijn en voeg 1 glas water  en de ontvelde en kleingesneden tomaten toe. Zet het vuur lager en laat de inktvis ongeveer 1 ½ uur koken tot hij zacht is. Voeg de resterende 3 glazen water  en de pasta toe en laat nog 20 minuten koken.
Voeg eventueel nog water toe als de saus dreigt aan te bakken.
Dien op met vers stokbrood en een groene salade.

Een recept voor inktvis of soupia vind je hier

Vandaag is haar dag, haar naamdag op de mooiste naamdag van het jaar. Na alle feestdagen was het haar beurt en iedereen zou haar feliciteren en cadeautjes geven. De Pappas zou haar speciaal het wijwater geven, want zij, Fanny viert haar naamdag op de heilige feestdag van Theofánia op 6 januari. De dag dat het water gezegend wordt en de slechte geesten verdreven worden die voor Kerst gekomen zijn.
Het was een prachtige zonnige dag met een strakblauwe lucht. De eerste van de Alkiones dagen (Ijsvogeldagen), waarin de ijsvogel broed en de temperatuur ‘s middags wel tot 20 graden kan oplopen. Toch zou ze haar mooie nieuwe winterjas dragen, die ze vorig jaar had gekregen. Hij rook nog wel een beetje naar de mottenballen, hoewel hij al een paar dagen buiten had gehangen. Met haar gloednieuwe schoenen en haar nieuwe horloge voelde ze zich echt feestelijk. En wie weet wat haar nog voor verrassingen te wachten stonden op deze speciale dag.

Haar moeder stuurde haar de keuken uit, waar ze druk in de weer was met salades, chortópita (groentetaart) van zelf geplukte wilde groenten uit de bergen en meer bijgerechten als tzatíiki en auberginesalade. Bij haar vader schoof ze gezellig aan, terwijl hij het lam voor de middag aan het spit reeg. Hij zou dan ook niet mee gaan naar de kerk en de festiviteiten in de haven. De hele familie, vriendjes en vriendinnetjes waren uitgenodigd om tussen de middag te komen eten en feest te vieren.
Deze laatste feestdag van de kerstvakantie zouden ze groots vieren te ere van haar en Επιφάνια (Epifanie). Samen met haar moeder, broer en zus vertrok ze naar de kerkdienst. Ze klemde het flesje voor het gezegend wijwater in haar hand. Vooraan zou ze staan om het als eerste te verkrijgen. Zij mocht daarna met behulp van het basilicumtakje, de boot, het huis en de boomgaard zegenen met het heilige water.
Wat deden haar oudere broer en zus geheimzinnig. Gisteren al waren ze stiekem uitgevaren met de vissersboot van haar vader, waarvoor ze danig op hun donder hadden gekregen. De hele ochtend hoorde ze hen fluisteren en giechelen. Nou ja, het deerde haar niet, zij was het feestvarken vandaag.
Het was al een gezellig drukte op het kerkplein waar iedereen elkaar Xrónia Pólla (nog vele jaren) wenste.
De pappas had voor de gelegenheid een microfoon en luidsprekers neergezet, zodat de mensen tot in de haven de liturgie konden volgen. Telkens als ze dacht dat het afgelopen zou zijn begon hij weer. Deze pappas hield echt van zijn werk, hij wist niet van ophouden. Eindelijk was het zover. De pappas gaf haar een knipoog en opgewonden hield ze haar flesje dichtbij de Agiasmos (schaal met gezegend water) waaruit de pappas het heilige water schepte. Voor alle anderen stonden al bekertjes klaar, opdat de hele ceremonie wat sneller en ordelijker kon verlopen.

Met haar familie volgde ze de stoet van de Pappas die het grote houten kruis en het evangelie droeg. Met het kruis zegende hij het water en later zou hij het in de zee werpen waar het door een aantal dappere jongens opgedoken kon worden. Degene die het kruis vond op de ondiepe bodem in de haven was de held van de dag, zou het hele jaar gelukkig zijn en kreeg van de Pappas een kruis omgehangen. Vele vissersboten verzamelden zich rondom de haven en de jongens die zouden duiken stonden rillend klaar. Dat de Pappas een grapjas was bleek weer toen hij tot twee maal net deed of hij het kruis zou gooien en dan toch maar weer een hymne aanhief. Inmiddels waren er al twee jongens met valse start te water geraakt. Ook Jorgos haar broer stond op hun eigen vissersboot klaar om te duiken.
Daar vloog het kruis met een grote boog in het water en minstens 12 jongens doken het achterna. Het water kolkte wit tijdens de duik en al heel snel had een kleine jongen van 11 jaar oud had het kruis te pakken en hield het triomfantelijk omhoog. Alle toeschouwers klapten voor de overwinnaar, gevolgd door een hard gelach en gejoel om een arm die boven het water een grote octopus toonde. Het was Jorgos, haar broer die de octopus opgedoken had. Epifanie van dat jaar had een ongebruikelijke opbrengst gehad. ‘Speciaal voor jou Fanny’, vertelde haar broer haar later, ‘opdat je deze naamdag nooit meer zult vergeten’. Ze vierden de rest van de dag feest en lachten nog vaak om de grap die Jorgos had uitgehaald met de octopus die hij de dag daarvoor al had gevangen en heimelijk in zijn duik had meegesmokkeld.

(Dit jaar (2012) was het regenachtig en bewolkt)

We plukken weer olijven

Wist u dat olijfolie al duizenden jaren in gebruik is als voedingsmiddel en dat de olijfboom nog veel meer goede gaven heeft. De boom is altijd groen en brengt schaduw, de olijven zijn een rijk voedingsmiddel, de bladeren en de olie worden als geneesmiddel gebruikt, het hout is brandstof en ik maak talking sticks van het hout.
In december en januari worden de olijven geplukt. In de boomgaarden worden de netten uitgespreid en de olijven uit de boom geharkt. Nadat de blaadjes en takjes zijn verwijderd worden de olijven in de perserij geperst tot olie. Er is 500 kilo nodig om te mogen persen. Kleinere hoeveelheden worden vermengd met andere oogsten. In de kerstvakantie help ik zelf mee met de oogst. Mijn taak is dan om de blaadjes tussen de olijven te verwijderen, terwijl Dimitris de olijven uit de boom harkt. Vijf dagen lang sta ik op de berg in een winterzonnetje, met uitzicht op de eilanden Aegina, Angistri en Methana om samen 500 kilo olijven te verzamelen. Dat levert ons dan 125 kilo olie op.

Mythes
Het geschenk van Athena
Athena, godin van de wijsheid en Poseidon, god van de zee, wedijverden om de macht van Athene, de mooiste stad uit de klassieke periode. Beiden moesten de stad een geschenk aanbieden om de strijd te beslechten. Poseidon boorde met zijn drietand, waarmee hij woelige baren creëerde, tweemaal  in de heilige rots van de Akropolis. Water spoot omhoog en stroomde over de rots. Zo bracht hij water in het droge gebied van Athene. Uit de tweede opening sprong een paard dat de Griekse vechtersbazen goed van pas zou komen.
Athena boorde haar lans in de aarde en de olijfboom ontsproot aan de droge aarde. De boom met de zilvergrijze bladeren gaf zomer en winter schaduw. De olijven zijn een voedselbron vol met vitaminen en de olijfolie verlichtte de nachten, bracht genezing, zalfde de spieren, gaf hout voor werktuigen en onderdak en diende als basis om voedsel te bereiden. Deze genoegens geeft de olijfboom ons nu nog steeds.
De andere goden besloten dat het geschenk van Athena het waardevolste was en zij werd de schutsvrouw van Athene.

Het bed van Odysseus
De slimme Odysseus was getrouwd met zijn grote liefde, de wijze en trouwe Penelope.
Lang genoot hij niet van haar liefde, omdat hij tien jaar in Troje vocht en daarna tien jaar over de zeeën zwierf door een straf van de god Poseidon. Deze verhalen zal ik een andere keer vertellen. Toen Odysseus eindelijk terug kwam in Ithaka, zijn koninkrijk, en zich bekend maakte aan Penelope, wilde zij wel zeker weten dat deze oude man haar geliefde echtgenoot was. Ze vertelde hem dat zij hun huwelijksbed had verplaatst. Odysseus ontstak in woede omdat zij dan de stam van de olijfboom zou hebben doorgezaagd, die als één van de poten van hun liefdesnest diende. Toen wist Penelope zeker dat het Odysseus was, omdat dit hun gezamenlijke geheimpje was. En het bed? Dat leunde nog steeds op de olijfboom.

Gezondheid
Olijfolie is ideaal voor de gezondheid. Hij is rijk aan anti-oxidanten, bevat veel onverzadigde vetzuren, een belangrijke bron van vitamine E en vermindert de opname van cholesterol.

Goudgele olie
De goudgele olijfolie die wij in Epidavros produceren komt van de Manaki olijf, die we ook inmaken en het gehele jaar op voorraad hebben. De zuurgraad van onze olie is 0% , heeft een boterzachte smaak met een pikante nasmaak. In Nederland heb ik al veel vrienden blij gemaakt met onze maagdelijke olie, die ik ieder jaar in oktober mee naar Nederland neem.

Tips
* Olijfolie kan temperaturen boven de 200 graden verdragen en is daarom zeer geschikt om in te frituren.
* Het eten dat in olijfolie wordt gefrituurd houdt minder vet vast dan het eten dat in zaadoliën gefrituurd wordt.
* Bewaar olijfolie in een afgesloten donkere glazen fles of een bik, dan blijft hij wel twee jaar goed. (Bij plastic flessen komen er chemicaliën van het plastic in de olie. Het licht zorgt ervoor dat de oliestructuur afbreekt)
* Olijfolie hoeft niet in de koelkast bewaard te worden.

Recepten
Op www.argolida.nl staan verschillende recepten met olijfolie.

Foto:Kourabiédes van http://www.cupcakes.gr

In ieder Grieks huis staan deze koekjes met Kerst op tafel en meestal worden ze zelf gebakken.
Ingrediënten
2 koppen olijfolie
½ kop suiker
4 eetlepels cognac (metaxa)
1 eetlepel kaneel
1 ei en 1 eidooier
1 kop geroosterde en gehakte amandelen
3 koppen meel
poedersuiker
Bereiding
Klop de olijfolie met de suiker. Doe vervolgens de eieren, de cognac, de kaneel, de amndelen en het meel erbij en kneed een los deeg.
Vorm kleine platte balletjes en bak ze ongeveer 20 minuten op 175 graden in de oven tot ze goudbruin zijn. Bestrooi ze, voordat ze afgekoeld zijn met poedersuiker.

Fijne kerstdagen.

Nodig:1 kilo meel
500 gr suiker
250 gr. boter
8 eieren
½ kop cognac
1 eetlepel bakpoeder
6 uitgeperste sinaasappels
½ eetlepel geraspte sinaasappelschil

Klop de eiwitten stijf en meng vervolgens het bakpoeder met de geraspte sinaasappelschil en het meel. Hierna de boter kloppen, de eierdooiers en de suiker eraan toevoegen en goed roeren. Voeg onder goed roeren het sinaasappelsap en de cognac toe. Het meel, afgewisseld met het eiwit beetje bij beetje toevoegen en roeren tot het een dik mengsel is. Een bakvorm invetten en hierin het mengsel doen eventueel een munt in het beslag laten vallen. In een matig warme, voorverwarmde oven ongeveer 1 uur bakken. Traditioneel wordt de Vasilópita geserveerd te gelegenheid van het nieuwe jaar. Meestal wordt er een munt in verborgen en voor degene die de munt in zijn stuk vindt, zal het een gelukkig jaar zijn!

De Vasilopita wordt op Oudejaarsavond om 24.00 uur aangesneden. Het is een heel oud gebruik dat uit antieke tijden stamt. Dit brood werd in de oudheid aan de Goden geofferd. De cake of het brood bevat een muntje en al wie dit dukaat in zijn part vindt zal het komende jaar geluk hebben op een bepaald gebied. De cake wordt in vieren gesneden. Eén kwart is voor het huis, één kwart is voor het leven, één kwart is voor de mensen en één kwart voor het werk. Als je het muntje in een van deze kwarten aantreft weet je op welk gebied je geluk zult hebben het komende jaar.
Het eerste stuk is voor de heer des huizes, dan de vrouw des huizes, dan de kinderen, dan de gasten, weer te beginnen met de heer des huizes. Het gebruik zal in andere plaatsen wellicht afwijken, maar in Epidavros gaat het zo.
Χρόνια Πολλά (Chrónia Pollá!)= nog vele jaren

(Bron:Griekse gids) en Karen de Vries

Kerstmis
De Grieken vieren Kerstmis met familie en vrienden. Net als in Nederland wordt het huis versierd met een kerstboom en andere versierselen. In de dagen voor Kerst krijgt het huis een grote beurt, worden de zoete lekkernijen gebakken en alle boodschappen gedaan. De kerstdagen hier zijn vooral ook huiselijke dagen, waarin het samenzijn centraal staat.
Op eerste kerstdag viert iedereen die Christos of Chrysa heet zijn of haar naamdag. Dan is het gebruikelijk om een cadeautje mee te nemen.

Oud en Nieuw
Op oudejaarsavond en/of op nieuwjaarsdag eten we ook samen. Geen vuurwerk met oud en nieuw, maar kadootjes, want Agios Vasilis, de Griekse variant van Sinterklaas, is voorbij gekomen.
De Nieuwjaarscake (Vasilópita) met een verstopt muntje wordt om 0.00 uur aangesneden. Wie het muntje in zijn stukje cake vind, heeft het hele komende jaar geluk. De champagne knalt open en we wensen elkaar Gelukkig Nieuwjaar (Kalí chroniá) en feesten nog een paar uurtjes door. In de disco en bars kun je de hele nacht feesten voor oud en jong.

Wij wensen allen die dit lezen een prachtig Nieuwjaar waarin je al je dromen kunt verwezenlijken.